Harde realiteit

NVVC-Blog-banner-Egbert-Jan-van-Hasselt

De impact van verkeersongevallen is ook voor politiemensen groot en emotioneel. Ter plaatse van het ongeval komt de harde realiteit direct binnen. Iedere dag staan op bijna twee plaatsen in ons land agenten voor een deur om het vreselijke nieuws te brengen. Daarnaast zien we bijna zestig ziekenhuisgewonden per dag, waarachter veel leed schuilt. Wij vinden het als politie van groot belang om stil te staan bij alle verkeerslachtoffers en de harde realiteit die verkeersongevallen voor mensen, slachtoffers, direct betrokkenen, nabestaanden, met zich meebrengen.

 

Het vergroten van de verkeersveiligheid, en dus het verminderen van het aantal verkeersongevallen, begint met het gedrag van mensen in het verkeer. Dat gedrag is een afspiegeling van hoe wij met elkaar omgaan in de maatschappij. Dit is dan ook iets van ons allemaal; de verantwoordelijkheid voor verkeersveiligheid dragen wij als maatschappij met elkaar.

Wij realiseren ons heel goed hoe verdrietig het is om te horen dat een geliefde is overleden of gewond geraakt door een verkeersongeval. Ook al is het voor ons werk; het menselijk leed blijft ons raken, het is mentaal zwaar. Soms zo zeer dat sommige collega’s het werk niet meer kunnen doen. Het contact met familie en nabestaanden van slachtoffers is een belangrijk onderdeel van ons werk. Wij beschikken over speciaal opgeleide familie-agenten. Zij proberen familie en nabestaanden zo goed mogelijk mee te nemen in de ontwikkeling van het onderzoek en staan dag en nacht klaar om familie en nabestaanden bij te staan in verdrietige en zware tijden. Als het nodig is verwijzen zij door naar andere professionele hulpverleners.

Regelmatig krijgen wij waardering voor de menselijke wijze waarop wij ons werk doen. Mensen zijn dankbaar voor kleine dingen en vinden het waardevol om een bekend gezicht te zien. In deze situaties hebben mensen houvast nodig. Soms kunnen we, in het belang van het onderzoek, nog geen antwoorden geven op brandende vragen. Dat is lastig, maar ons doel is om goed in contact te blijven met en in te spelen op de informatiewensen van betrokkenen. Voor ons staat het menselijk perspectief altijd centraal, bieden we waar nodig een helpende hand, ondersteuning of een luisterend oor. Ook dat hoort bij onze professie.

Wij zien als politie een verruwing op de weg. Voorbeelden te over: bumper kleven, rechts inhalen, niet laten invoegen, inhalen vlak voor een zebrapad en ambulances dwarszitten. Mensen zijn snel boos, gunnen anderen weinig ruimte en zijn weinig vergevingsgezind. Ook de individualisering waarbij het draait om “ik” in plaats van “ons”, zorgt voor minder samenspel in het verkeer. Terwijl ons drukke verkeer erom vraagt om met alle verschillende deelnemers en verschillende snelheden geconcentreerd op weg te gaan en rekening te houden met elkaar. Afleiding, oftewel het gebruik van de mobiele telefoon onder het rijden, vormt een belangrijke oorzaak van verkeersongevallen. Anticiperen op onverwachte gebeurtenissen wordt door afleiding erg lastig.

Wij vragen verkeersdeelnemers om vergevingsgezind te zijn; iedereen maakt wel eens een foutje. Gedraag je als een dame of heer in het verkeer. Vanuit onze professie dragen wij bij aan een verkeersveiliger Nederland.

Graag draag ik hierbij het stokje over aan Bosch Mobilty solutions. Als politie zien wij een belangrijke rol weggelegd voor nieuwe technieken. Bijvoorbeeld door weggebruikers te ondersteunen bij hun verkeerstaak en informatie te genereren voor goede doorstroming. Maar hoe stimuleer je weggebruikers om zich aan de verkeersregels te houden en te anticiperen op gevaarlijke situaties, zonder teveel te worden afgeleid? Maar ook: hoe kunnen we als politie nog effectiever handhaven op de meest risicovolle gedragingen met behulp van moderne technieken? Mijn vraag is op welke wijze jullie vanuit innovatie kunnen bijdragen aan het vergroten van de verkeersveiligheid?

Technologie kan levens redden
Geen tijd te verliezen