Zijn we klaar voor de toekomst? Het Nationaal Verkeersveiligheidscongres valt dit jaar met de deur in huis. Het is een terechte en tegelijkertijd lastige vraag. Eerst maar even over de toekomst: Ik heb geen glazen bol. Maar ik zie onze bevolking, vooral in de steden groeien en verder vergrijzen. Het wordt steeds drukker op de weg en op het fietspad. Er wordt ook vaker gefietst en ook op hoge leeftijd fietsen we nog graag. Dat is goed voor onze gezondheid, maar fietsers zijn kwetsbaar. En ook de verleidingen van smartphones onderweg kunnen kleine hoekjes vormen waar ongelukken in kunnen zitten.
Bijna klaar voor de toekomst
Ik zal ze niet snelvergeten, de iconische woorden van een van onze vrijwilligers: “Liever dood in het zadel, dan eenzaam achter de tv.” Nu gaat dit wellicht voor velen erg ver, maar we mogen zeker blij zijn dat mensensteeds langer vitaal blijven en deel blijven nemen aan het verkeer, ook op de fiets. En omdat we als land nog steeds vergrijzen neemt die groep oudere fietsers alleen maar toe.
Genomineerden bekend!
Tijdens het Nationaal Verkeersveiligheidscongres op 14 april wordt door de bezoekers bepaald welke genomineerde de Nationale Verkeersveiligheidsprijs (NVVP) wint.
In de video stellen zij zich voor:
Van ongevallen naar risico
Data gestuurd en projectgericht werken
Inmiddels een open deur: we moeten hard aan de slag om de verkeersveiligheid te verbeteren. Maar hoe we dat het beste organiseren is nog lastig. Weten we waardoor de slachtofferaantallen maar blijven stijgen? Natuurlijk geeft het SPV-beleid een duidelijke strategie en zijn op de website van het Kennisnetwerk SPV veel naslagwerken, methodes, technieken en maatregelen te vinden. Mijn ervaring is echter dat gemeenteraadsleden- en bestuurders naar de actualiteit kijken en zich de risicogestuurde aanpak nog niet eigen hebben gemaakt.
Data kunnen het verschil maken!
We zijn in Nederland nogal van het polderen. Maar over sommige zaken zijn we het unaniem met elkaar eens. Zoals verkeersveiligheid, een thema dat ons allemaal raakt. Dat we het met z’n allen heel belangrijk vinden, betekent niet dat we het dan ook automatisch goed voor elkaar hebben. Nog altijd komen gemiddeld bijna twee mensen per dag in het verkeer om het leven. En het aantal ernstig gewonden blijft verontrustend hoog. Tot nu toe is het niet gelukt om dat te doorbreken. Daar maken we ons bij de ANWB grote zorgen over.









